Zoals je ziet, ben ik het hier al goed gewoon!  Op 25 december heb ik mijn eerste verjaardag gevierd.  Voor mij en onze Wout (hij verjaart op 24 december) was het grote feest met veel mensen.                                              Mijn eerste stapjes heb ik gezet toen ik 11,5 maand was.  En nu staan er ook nog 7! tandjes klaar om door te breken.  Ik word dus groot, hé! Ik kan al een beetje babbelen ook.  Ik zeg tegen iedereen "teida" en als ik iets krijg, zeg ik "datu!"  Beleefd zijn, hé! Tegen ons moeke zeg ik: "koeke" en als meter Mieke mij dit weekend "Mieke" leerde zeggen, had ons moeke veel plezier.  Ze dacht dat ik "kieke(n)" ging zeggen.  Met veel moeite heb ik er dan "Dieke" uit geperst.  Ik kon mijn meter toch geen kieken noemen, hé!  Ze is zo lief voor mij!                                                                                             Ik heb hier ook al de windpokken gehad en een longontsteking.  Ik ken dus ook de aërosol al, maar als moeke terwijl voor mij zingt, kan ik het al zonder wenen.  Vake moet dan altijd lachen, als moeke zingt.                                      Lachen, doe ik hier ook veel, hoor.  Als mijn broers mij duwen op mijn loopautooke, dan schater ik het uit.  Of als we spelen met de bal of met de blokken...  't Is wel handig, zo'n twee grote broers!                                           Bij moeke Lesley ga ik ook heel graag.  Jesse is mijn beste vriend, ik krijg altijd kusjes van hem.  Ons moeke is er nu een beetje geruster in.  Ze was toch zo bang om mij weg te doen.  Maar ze heeft nu gezien dat ik er goed verzorgd word.                                                                                                    Ons moeke denkt ook heel veel aan mijn buikmama en is haar zo dankbaar.  Zij moet wel een hele speciale zijn, omdat ik ook zo'n schatje ben.  Ze hoopt dat we haar ooit eens kunnen zien en haar vertellen hoeveel ze voor ons betekent.  Wie weet, later...