05-02-08

Al bijna 10 maanden bij ons

Kerst 2007 042

Zoals je ziet, ben ik het hier al goed gewoon!  Op 25 december heb ik mijn eerste verjaardag gevierd.  Voor mij en onze Wout (hij verjaart op 24 december) was het grote feest met veel mensen.                                              Mijn eerste stapjes heb ik gezet toen ik 11,5 maand was.  En nu staan er ook nog 7! tandjes klaar om door te breken.  Ik word dus groot, hé! Ik kan al een beetje babbelen ook.  Ik zeg tegen iedereen "teida" en als ik iets krijg, zeg ik "datu!"  Beleefd zijn, hé! Tegen ons moeke zeg ik: "koeke" en als meter Mieke mij dit weekend "Mieke" leerde zeggen, had ons moeke veel plezier.  Ze dacht dat ik "kieke(n)" ging zeggen.  Met veel moeite heb ik er dan "Dieke" uit geperst.  Ik kon mijn meter toch geen kieken noemen, hé!  Ze is zo lief voor mij!                                                                                             Ik heb hier ook al de windpokken gehad en een longontsteking.  Ik ken dus ook de aërosol al, maar als moeke terwijl voor mij zingt, kan ik het al zonder wenen.  Vake moet dan altijd lachen, als moeke zingt.                                      Lachen, doe ik hier ook veel, hoor.  Als mijn broers mij duwen op mijn loopautooke, dan schater ik het uit.  Of als we spelen met de bal of met de blokken...  't Is wel handig, zo'n twee grote broers!                                           Bij moeke Lesley ga ik ook heel graag.  Jesse is mijn beste vriend, ik krijg altijd kusjes van hem.  Ons moeke is er nu een beetje geruster in.  Ze was toch zo bang om mij weg te doen.  Maar ze heeft nu gezien dat ik er goed verzorgd word.                                                                                                    Ons moeke denkt ook heel veel aan mijn buikmama en is haar zo dankbaar.  Zij moet wel een hele speciale zijn, omdat ik ook zo'n schatje ben.  Ze hoopt dat we haar ooit eens kunnen zien en haar vertellen hoeveel ze voor ons betekent.  Wie weet, later...

 

17:22 Gepost door familie Slachmuylders in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

27-11-07

Onze adoptietijdlijn

Antje 024

Omdat mensen ons nog steeds vragen hoe lang we op ons Antje gewacht hebben en wat we er allemaal voor moeten doen hebben...

 

AUGUSTUS 2004

We waren op vakantie in Bulgarije en leerden er mensen kennen die ook kindjes geadopteerd hadden.  Misschien was dit wel iets voor ons want het lukte ons niet om onze grote droom : 3 kindjes , los te laten.  Na de 2 moeilijke zwangerschappen hadden de dokters aangeraden om het bij 2 kindjes te laten.  Misschien konden dit wel twee vliegen in één klap zijn : toch 3 kindjes en dan ook nog een kindje uit het continent waar we beiden zo warm voor lopen (Afrika natuurlijk) kunnen gelukkig maken. 

 

SEPTEMBER 2004

Infomap van VAG aangevraagd en alles eens goed laten bezinken.

 

3 NOVEMBER 2004

Papieren gaan aanvragen op de gemeente : Bewijs van goed gedrag en zeden,...  Ingeschreven bij Kind en Gezin

 

25 NOVEMBER 2004

Informatiemap van Kind en Gezin gekregen.

 

13 JANUARI 2005 TOT 4 MAART 2005

Voorbereidingscursus van Triobla gevolgd : 4 dagdelen in Merelbeke, 1 avond in Aalst.

 

17 MAART 2005

Laatste dagdeel van de cursus niet kunnen volgen, moeke geveld door de griep.

 

23 JUNI 2005

Laatste dagdeel mogen inhalen in een andere groep.  't Was een zeer interessante cursus met twee toffe madammen, Pia en Carol.  Wij hebben er veel aangehad en wisten niet dat de aanpak van adoptiekindje zo verschilt met een biokind.

 

7 SEPTEMBER 2005

Ons levensverhaal dat we moesten schrijven voor het CAW is eindelijk af!  Medisch attest, vragenlijst en levensverhaal opgestuurd naar CAW.

 

20 SEPTEMBER 2005

Gesprek met maatschappelijk assistente in CAW "Visserij" Gent.  Ditte Brijs, een toffe madam, maar ze vindt het raar dat we zo graag een donker kindje willen adopteren.  Wij panikeren al maar van vrienden in het adoptiemilieu horen we dat ze het bij hen juist raar vonden dat ze graag een blank kindje adopteerden.  Geen paniek!  Ze moeten toch op iets commentaar kunnen geven...

 

4 OKTOBER 2005

Gesprek met Vera Gijpens, psychologe in 't CAW.  We komen zelf terug op de communicatiestoornis met Ditte en Vera begrijpt wat we willen zeggen.  Oef!!!  Heel tof gesprek gehad over onze levensverhalen.

 

18 OKTOBER 2005

Tweede gesprek met Vera, het klikte enorm.  Eigenlijk wel eens leuk om onszelf zo eens onder de loep te nemen.  We moeten op tijd uit Gent vertrekken want we gaan naar een openbare verkoop van een bouwgrond.  Enkele uren later zijn we de fiere eigenaars van een groot stuk bouw- en landbouwgrond in ons geliefde Malderen...

 

24 OKTOBER 2005

Ditte Brijs komt bij ons op huisbezoek.  Ons jongens zijn blij dat ze eindelijk ook eens mogen vertellen waarom ze zo graag een zusje zouden adopteren.  Onze Wout gebruikt al zijn charmes en windt Ditte rond zijn vingertje.  Ze is vertederd over zo'n lief manneke.  Goed voor ons, hé...

 

1 SEPTEMBER 2005

De adoptiewetgeving verandert en ipv een beginseltoestemming moeten we een geschiktheidsvonnis behalen wat wil zeggen dat we ook nog eens via de jeugdrechtbank moeten passeren.

 

6 SEPTEMBER 2005

Naar de jeugdrechtbank in Dendermonde voor een vrijwillige verschijning.  Tussen jonge boefjes en vechtende koppels om hoederecht en bezoekrecht zitten wij te stralen...

 

6 OKTOBER 2005

We mogen opnieuw verschijnen voor rechter meester Sabbe.  Zij beveelt een politioneel onderzoek en gesprekken in 't CAW waar we ondertussen al mee bezig zijn.

 

NOVEMBER 2005

De politie komt twee keer op bezoek, ze weten ook niet goed wat ze moeten doen.  Die nieuwe wet, hé!  Ze schrijven een heel positief pv.  We mogen het gezinsrapport van 't CAW op de griffie gaan inlezen.  Alles positief!  We zijn een warm, open, eerlijk en betrokken gezin.  Wauw, wij glunderen. 

 

8 DECEMBER 2005

Opnieuw verschijnen voor meester Sabbe.  Ze zal ons geschikt verklaren.  JOEPIEIEIE!!!

 

4 JANUARI 2006

Ons vonnis wordt geveld.  Wij worden geschikt verklaard om een buitenlands kindje te adopteren.  't Is wel weer nog te wachten omdat dit nog niet kan overgemaakt worden naar de Federale Centrale Autoriteit omdat er nog geen uniforme formulieren voor bestaan.  Grrrr!  Die nieuwe wet!

 

17 MAART 2006

Afschrift van geschiktheidsvonnis en van het verslag van het openbaar ministerie overgemaakt aan F.C.A.  Nu kunnen we een bemiddelingscontract afsluiten met FIAC, het adoptiebureau waar wij voor kozen.

 

15 mei 2006

Eindelijk ons volledige dossier voor Zuid-Afrika afgegeven aan FIAC.  Al onze officiele attesten gehaald en laten vertalen door een beëdigd vertaler, onze geloofsverklaring in 't Engels geschreven, fotoalbum over ons gezin samengesteld.

 

12 JULI 2006

Vanaf nu gaat onze echte wachttijd in.  Ons dossier, vertaald door FIAC, hangt eindelijk in de lucht in een vliegtuig van DHL, ergens tussen België en Zuid-Afrika...

 

NIKS MEER TE DOEN   WACHTEN  WACHTEN  WACHTEN WACHTEN WACHTEN...

 

12 APRIL 2007

Heel onverwacht, na exact 9 maanden wachten, het langverwachte telefoontje!!!  In Kaapstad is een klein meisje, geboren op 25 december 2006 op ons aan het wachten.  Of wij haar in ons gezin willen opnemen?  JAAAAAA!

 

 

 

 

11:23 Gepost door familie Slachmuylders in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

16-11-07

 

Antje 018

11:07 Gepost door familie Slachmuylders in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Het harde leven van een "bijna-11maanderke"

't Is niet gemakkelijk bijna 11 maand te zijn!  Dan wil je op ontdekkingstocht maar er zijn zoveel dingen die niet mogen!  Aan de kachel komen mag ik niet, ik mag de boeken niet uit het boekenrek halen, van de computer moet ik afblijven...  Als ik toch weer eens niet aan de verleiding kan weerstaan, dan "kijft" moeke.  Met mijn kleine vingertje doe ik haar dan na, ik kan het ook al goed.  En dan moet moeke altijd lachen.  Maar mijn verleidingstrucen zijn "geen avans".  Als ik dan probeer verder stout te zijn, pakt moeke mij op en gaat ze met mij ergens anders spelen.  Ja, en ik ben nog zo klein, dan ben ik natuurlijk vergeten wat voor stouts ik aan 't doen was.  Zo heeft ze me steeds weer liggen.

Gaan slapen in m'n bedje, vind ik voor de moment een beetje griezelig.  Het liefst val ik in slaap in vake zijn armen.  Lekker warm en lekker veilig.  Als ik daar vertrokken ben, slaap ik de rest van de nacht wel door in m'n bedje.  Moeke heeft nu een nieuw trucje gevonden.  Met een piepstemmetje doet ze alsof ze Waffie is. (Waffie is het lieve, zachte hondje dat in mijn bedje slaapt)  En Waffie vraagt dan of ik bij hem wil slapen in dat zalige bedje.  Hij zegt dat het er zo gezellig en lekker warm is en ik geloof hem wel, hoor.  Dan val ik soms toch wel pardoes bij hem in slaap, zeker!  En zo heeft ze me weeral liggen.

Maar ze doet dat omdat ze me zo graag ziet, hoor.  Dat weet ik wel.  Daarom mag ik overdag beneden slapen.  Dan legt ze me in mijn buggytje en mag ik lekker dicht bij haar blijven.

Volgende maandag zal er een grote verandering in mijn leventje plaats vinden.  Dan ga ik voor het eerst naar moeke Lesley.  Ons moeke moet dan terug gaan werken.  Allé, ze heeft al wat gewerkt, hoor, maar alleen in 't weekend en dan bleef vake bij mij.  Ik ben al eens eventjes gaan spelen bij moeke Lesley en ik vond het wel leuk.  En moeke Lesley heeft mij al eens mogen pakken en ze bevalt mij, 't is een toffe.  Ons moeke ziet het allemaal zo goed niet zitten, die zou mij het liefst dicht bij haar houden.  Maar ja, ze moet mij eens leren loslaten, hé seg! 

Met mijn grote broers kan ik het nog steeds heel goed vinden.  Ik draai ze nog steeds rond mijn kleine vingertje en als ze niet braaf zijn, roep ik eens goed.  Dan krijg ik altijd mijn zin...

Allé, nu ga ik nog een beetje spelen met mijn popje...

Tot de volgende keer!!! 

 

10:58 Gepost door familie Slachmuylders in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

27-05-07

Terug thuis

Na nog een dikke knuffel van Ruan, naar ons vliegtuig gestapt.(Voor een lief vrijgezel meisje, ze zal zelf wel weten wie ik bedoel: dit is een schat van een jongen voor jou, 28 jaar, maar spijtig genoeg aan de andere kant van de wereld)Op het vliegtuig super vriendelijk personeel! Ons Antje en Henry van de Duitsers kregen een bedje om tijdens de vlucht in te liggen. Zalig!!! Ze hebben er deugddoende dutjes in gedaan. Voor ons was de vlucht ook super plezant: filmke gekeken, dagboek bijgewerkt, gewandeld, gebabbeld, lekker gegeten en zalig veel plaats om te zitten. In Frankfurt moesten we overstappen en hadden we een wachttijd van 3 uurtjes. Maar dat ging ook super snel voorbij: naar de Mc Donalds geweest (een feest voor ons jongens), ons Antje gewassen en proper kleertjes aangedaan ('t was "vandoen", 't kind ocharme heeft nl. enorme reflux) en voor we 't wisten, mochten we al instappen. Nog een uurtje vliegen en we landden in Zaventem. En daar wachtte ons een enorme verrassing. Opa ging ons komen halen en we moesten naar de parking gaan, was afgesproken. Maar we kwamen nog maar de bagagecontrole voorbij of we zagen ze staan: EEN HEEL ONTVANGSTCOMITEE!!!En een groot spandoek!!! (dankjewel Gerda en Anouk!!!) Oma en pépé, meter en opa waren er. Meter Mieke en Carine, peter Giovanni, Tamara, Chenko en Janaika,Tant, tante Carola, nonkel Frans en Bart, Annieke en Marc, Ann van 't kantoor met heel haar gezin, nonkel Gert en tante Mira. Dat deed zo'n deugd!!! We willen jullie dan ook allemaal bedanken voor zo met ons mee te leven. Daarmee was 't nog niet gedaan. Toen we thuiskwamen, stond iedereen daar ons op te wachten. En de sloebers hadden ons huis versierd!!! Hier ook weer een mooi bord met een mooie tekst om ons Antje welkom te heten, ballonnen, vlagjes, heel ons huis gekuist, zelfs op onze bedden rozenblaadjes gelegd...Tante Monique en nonkel Willy hadden bloemen gebracht(onze arme nonkel Willy is serieus ziek, maar de bloemen deden ons evenveel deugd, hoor. Verzorg u maar goed!!!) Allé, we vonden het zaaalig. Meter had gauw nog enkele flessen champagne meegebracht en tot in de vroege uurtjes hebben we gevierd. En ons Antje, die zag dat helemaal zitten, ze was helemaal niet moe. Ze heeft geschaterd van 't lachen en ook hier heeft ze iedereen al verleid. Ze heeft ook al getoond hoe graag ze babbelt en iedereen moest steeds met haar lachen. Dat vond ze nog het plezantste! Tot in haar bedje stond ze nog zo zot als een achterdeur. Maar eens ze in slaap was, heeft ze geslapen tot 9 uur, ons flink meisje.Vandaag nog niet zo veel uitgestoken, we hebben onszelf getroost: laat het ons op z'n Afrikaans doen: wat nu niet gedaan is, doen we morgen, voila!

00:10 Gepost door familie Slachmuylders in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

26-05-07

in Jabulani

Dit bericht had ik eigenlijk geschreven op 24 mei, maar ja: het Afrikaanse internet... ik doe dus hier opnieuw een poging.We zijn goed aangekomen in Jabulani, het guesthouse van Helena. Zij had ons de eerste morgen zo goed opgevangen dat we besloten hebben onze laatste nacht bij haar door te brengen. Van hier is het ook niet zo ver naar de luchthaven, 't al vlug genoeg 4 uur morgenvroeg zijn!Vanuit de keuken komen al heerlijke geuren. Helena wilde nog eens voor ons koken, terug eens typisch Afrikaans. Ze wil ons verrassen, we mogen nog niet weten wat het zal zijn. Gezellig!! We noemen haar al oma Afrika en dat ziet ze helemaal zitten. Ze draait de kinderen om haar vinger. Harry mag haar schelpencollectie zien en dat was een schot in de roos! (Harry zijn nieuwe passie is nl. schelpen en stenen) We wisselen adressen uit en bezegelen onze forever vriendschap met een goed glas Zuid-Afrikaanse wijn.Deze namiddag is Elzeth van Abba nog een laatste keer geweest. De reispapieren voor ons Antje zijn in orde, we kunnen naar Belgie komen. Ze had ook een bijbel mee voor haar met een persoonlijk tekstje speciaal voor haar. Echt mooi! Ik moest even slikken! Nog een heel emotioneel gesprek gehad met Elzeth, het afscheid was moeilijk.Mariette is ook nog even binnen gesprongen, ze moest ons nog eens zien. Dat we al deze mensen 3 weken geleden nog niet eens kenden, niet te geloven! Nog foto's uitgewisseld, nog een cadeautje van haar gekregen...Straks zalig slapen en morgenvroeg om 4 uur komt Ruan ons halen.

23:34 Gepost door familie Slachmuylders in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

23-05-07

Onze laatste dagen op Mooi Bly

Vanaf gisteren schijnt de zon terug. We zijn erop uit getrokken met de auto.Gisteren zijn we naar Spier gereden, een wijnlandgoed met o.m. het Moyo restaurant, een vogelopvangcentrum voor roofvogels en een verblijf voor Cheetahs. In het Moyo restaurant hebben we eens echt toeristisch gedaan: eerst volgens traditie de handen gewassen, dan heeft men ons gezicht geschilderd volgens Xhosatraditie (de enige die hier echt mee stond, was ons Antje, hoe kan het ook anders) en hebben we traditionele Afrikaanse gerechten geproefd, zoals bobotie, springbok, struisvogels, millipap,...We konden onze Wout niet aandoen, dat we niet naar de vogels zouden gaan kijken en woonden dus ook een 'show' bij in de flying area. Hij keek zijn ogen uit naar o.a. Visarend. Op 't laatste mocht hij zelfs een echte roofvogel vasthouden! Gesnuisterd op de Craftmarket en naar de Cheetahs gaan kijken. Het waren beide initiatieven vergelijkbaar met VOC Malderen en Planckendael, geen zoo. De dag was veel te vroeg voorbij, om 6 uur is het hier al donker.

Vandaag reden we naar Meerlust, waar we 10 jaar geleden waren met Fortis AG. We haalden de nostalgie boven en kochten één van de laatste 3 Grappa-flessen. De toenmalige wijnmaker is met pensioen en er wordt geen grappa meer gemaakt.

Daarna reden we naar Paarl, bezochten het immense Afrikaanse Taalmonument (heel indrukwekkend met prachtig uitzicht en natuur errond) en aten er bobotie.

Als laatste deden we de Bainskloofpas, de mooiste pas in ZA. Niet in woorden te beschrijven, de stilte, de planten, het uitzicht, de natuur,...God leeft niet in Frankrijk, maar overduidelijk hier. En wij misschien later ook...Harry vertelde in de auto dat ook hij nu gebeten is door het Afrikavirus.

Terug in Mooibly wachtte Liesbeth ons op, we aperitiefden samen en praatten over dit complexe land. Het heimwee is weer wat verder weg. We maakten wel een belofte: we komen zeker (hopelijk en meermaals) terug!

Nu stilaan inpakken, morgen naar Jabulani, waar we Kristien, Ingo en kleine Henry terug zullen zien, het recept voor bobotie van Helena ontfutselen en het laatste gesprek met Elzeth. Het papierwerk zou in orde zijn en onze terugkomst zou kunnen doorgaan.

19:32 Gepost door familie Slachmuylders in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

21-05-07

bericht van harry

vandaag was een hele leuke dag

we hebben veel met joppe en simon gespeeld

we spelen veel verschillende spellen o.a. piraat piraat

                                                             boemerang

                                                             voetbal en nog veel meer

het is hier een prachtige omgeving alleen spijtig dat het zoveel regent en zo koud is we moeten elke avond ons klein stoofje aansteken of we vriezen vast aan onze lakens en onze zetel(anhoewel zo erg is het nu ook weer niet)

alleen de blog aanvullen is een probleem we moeten hiervoor naar de bureau komen want dat kan niet in onze cottagge

verder heb ik een (heel heel heel klein beetje) heimwee

vooral de speeltijd mis ik (wiskunde niet!!!!!!!!!!!!!)

dat moest ik zeggen

 

 

harry

17:56 Gepost door familie Slachmuylders in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Herfst in Afrika

Amai, wist niet dat ik zo'n materialist was: de luxe van C.V. en een goed geisoleerd huis. Ik beloof dat ik er vanaf nu alle dagen dankbaar voor zal zijn. Maar laat het nu aub way warmer worden. Deze morgen was het verschrikkelijk koud om onder de douche te kruipen. De kachel ging ook niet goed in gang, de mieren liepen weer over de "poembak"...zaag, zanik, zeur,...Als 't slecht weer is, is Afrika niet zo leuk. Wat moet het nu zijn in de sloppenwijken? Gelukkig is dit altijd maar voor enkele dagen: morgen wordt het terug warmer.

Ons jongens amuseren zich hier heel goed, hebben heel het landgoed om in te ravotten en van alles te ontdekken.

Links rijden, begint ook al goed te gaan en tussen de regenbuien door doen we een wandelingske. Morgen, als het weer beter wordt, trekken we er terug op uit!

17:44 Gepost door familie Slachmuylders in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

20-05-07

De storm doorstaan.

Het heeft hier inderdaad gisteren ruig gedaan. Het water gutste uit de hemel, de wind waaide door het huisje door, het water stroomde errond. We zijn dus van een hele dag niet buitengeweest, tenzij voor eens goed te gaan eten in Wellington (d'Olives). Alweer een sfeervol ingericht etablissement, met brandende haard en prima bediening om te zwijgen over het eten, verrukkelijk.

We zullen hier zeker en vast niet vermagerd zijn, helaas

het tegendeel vrezen we.

Terug thuis de houtkachel aangestoken en de finale van de Super 14 rugby bekeken. Dit is zoiets als de Champions League, maar op wereldvlak. Een historisch momentum want twee Zuidafrikaanse teams tegen mekaar!!!

Skip zal het niet graag hebben gezien, de Sharks verloren in de allerlaatste minuut, stand 19 voor de Sharks, 20 voor de Buls.

 

Antje voelde zich hier aanvankelijk niet erg op haar gemak, maar dit is al gekeerd. Vermoedelijk voelde zij dat ook wij stilaan naar huis trachten, ja, een beetje homesick, vermoedelijk door het Belgische weer. Het is nu 11 à 15 graden.

 

Vandaag zijn we naar Stellenbosch geweest, zon en regen gehad.

En alweer eens goed gaan eten in de Spur...de booties hun lievelingsrestaurant.

Je kan daar namelijk spelen terwijl de ouders wachten.

Wij waren ook hier weer de attractie van de dag.

We moeten onze jongste spruit goed vasthouden, want iedereen vindt ze zo mooi en schattig!

Tussen de vlagen door een mooie wandeling gemaakt, naar Oom Sammie se winkel geweest.

 

De jongens zijn ondertussen met Simon en Joppe aan het spelen, de zoontjes van Liesbeth. (trampoline)

 

Morgen zou het nog een beetje regenen, maar toch ook terug iets beter worden.

18:00 Gepost door familie Slachmuylders in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

18-05-07

In Paarl

Dag iedereen! Eindelijk een bericht dat we zelf kunnen ingeven.

We zijn aangekomen in MooiBly te Paarl. Het is nog brikkoleer, doen dit in het bureau van de wijnmakerij...vermits geen ontvangst in de cottage. Tussen haakjes, de Sauvignon Blanc. Een zeer mooi ingericht huis(je), onder een rieten dak. De jongens slapen helemaal bovenaan. We vragen ons af, hoelang, want er wordt een heel zware storm verwacht, noodberichten worden afgeroepen, en dan kan het hier spoken, aldus de vriendelijke eigenaars van het landgoed, afkomstig uit Antwerpen.De juiste naam van de storm weten we niet meer, maar het moet een begrip zijn. Vermoedelijk is het gans het weekend met bakken uit de lucht aan het regenen.

Het landgoed is mooi, zeer mooi, dat is een understatement. Zie zelf maar op de link.

Onze jongens zijn nu aan het spelen met de kids van Liesbeth. Ons winkelen duurde hen net iets te lang, ze moesten te lang wachten op de nieuwe kameraadjes.

Ik heb trouwens mijn grenzen verlegd, want gereden aan de linkerkant. Piece of cake. (aha, behalve de ruitenwissers ipv pinkers)

Deze morgen het Belgische Consulaat bezocht, nog enkele formaliteiten geregeld. Alleen jammer dat mevrouw Jacobs er niet was, de enige die op de hoogte is van de adoptieprocedure.(!) Dit heeft te maken met het feit dat adopties toch nog niet zoveel gebeuren met Belgie. Hopelijk en vermoedelijk verandert dit snel.

Volgens Liesbeth zou Skype nu weer niet zo goed gaan, we zullen zien, houden jullie op de hoogte.

Als we niet zijn weggewaaid....

 

17:53 Gepost door familie Slachmuylders in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

16-05-07

16 mei

Hallo,

 

Nu gaan Hilde, Franky, Harry, Wout en Antje een paar dagen uitrusten en genieten van het zonnetje (oja, in Zuid-Afrika is het heel mooi weer).

Vrijdag bezoeken ze de Belgische ambassade en rijden ze door naar Paarl. Daar verblijven ze bij Belgen: www.mooibly.com. Als ze daar toekomen, zullen ze skypen. Het internet is daar beter (hopen ze). Dan zullen ze ook een auto huren. Paarl is minder druk. Dus Franky ontsnapt er niet meer aan, hij zal aan de linkerkant moeten leren rijden...  

 

Tot vrijdagavond!

 

Groetjes,

Meter Mieke.  

10:12 Gepost door familie Slachmuylders in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

15 mei

Vandaag hebben we een heel speciale tour gemaakt. we hebben het echte zwarte Zuid-Afrika gezien. Deze morgen is Ernest Hena, een bewoner uit de Township Gugulethu ons komen ophalen om het leven daar te tonen. We zijn er helemaal stil van geworden. We kregen de hele uitleg over het protest tegen de pasjeswetten. We stopten aan het memoriaal, een gedenksteen gebouwd voor “The Gugulethu Seven”. Dit waren zeven jongemannen die zich hadden opgegeven om voor hun land te vechten. Maar het was een val. Ze werden gewoon doodgeschoten door de politie terwijl iedereen er bijstond. We bezochten ook de plaats waar Amy Biehl is gestenigd. Dit was een 26-jarige Amerikaanse blanke uitwisselingsstudente. Zij kwam veel in de townships, steeds zonder problemen. Maar toen in 1993 was er een congres geweest tegen de Apartheid en iedereen was opgehitst en zij was de eerste blanke die ze tegenkwamen… een eigenlijk wel begrijpelijk, maar spijtig voorval. Haar ouders strijden nog steeds om de zwarten te helpen.

We reden ook naar Khayelitsha, de township waar ons Antje van komt. We zagen heel veel krotten. De buikmama van ons Antje heeft zelfs dit niet. Ze woont in een opvangtehuis. We hebben ook verschillende projecten gezien waar mensen werken om vooruit te komen. We hebben gepraat met moeders, elkaars kinderen bewonderd, de bed and breakfeast van Vicky bezocht. We zagen eigenlijk vanuit onze Westerse ogen miserie, maar de mensen zijn hier zo hoopvol en enthousiast. Er zijn al veel dingen veranderd, er worden huizen gebouwd en mensen die werken, kunnen ze kopen. Er is veel ondernemerstalent onder deze mensen, maar ze hebben nooit de kans gehad. We zouden hier nog zoveel over kunnen vertellen. We hebben zoveel sympathie voor deze mensen! Eigenlijk zou iedereen dit eens moeten kunnen zien!

10:11 Gepost door familie Slachmuylders in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

14 mei

Vandaag zijn we naar Rock-A-Bye House geweest. We hebben foto’s kunnen nemen van de bedjes, de verzorgingsruimte, de badkamer enzovoort. “Het was moeilijk om afscheid te nemen van ons Antje”, zei Ivonne. Omdat ze er zo lang geweest was. We moeten haar zeker foto’s sturen. Vanavond mogen we naar Helena van Jabulani (eerste guesthouse). Mariëtte komt ons ophalen en is ook uitgenodigd. Samen met de Duitsers, dat zal wel gezellig zijn!

10:10 Gepost door familie Slachmuylders in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

13-05-07

13 mei

Deze morgen zijn we met Ivonne van Rock-a-Bye House naar de mis gegaan van de Apostolic church (kerkgemeenschap). Het was een hele rare, maar wel mooie dienst: ze zingen heel de tijd, heel modern met een orkest (drum, gitaren, tamtams). De liedjes zijn in het Engels, gemakkelijke melodieën en de teksten worden op een groot scherm geprojecteerd. Iedereen zingt mee. Er zijn mensen die hun armen omhoog steken of staan te dansen. Er zijn vijf pastoors. Ze zijn getrouwd. Ze dragen een gewoon zwart kostuum. Tijdens de preek zwierde de pastoor zelfs zijn vest uit omdat hij het te warm had. Voor de mis begon, heette hij de mensen uit België (wij dus) welkom en zei dat hij wat langzamer zou praten omdat wij hem dan konden verstaan. De mis was in het Afrikaans. Ook tijdens de preek zeiden er mensen heel individueel en niet afgesproken: Amen of Allelouja. Op het einde werden er enkele mensen gedoopt. Wij zouden hier nog veel kunnen over zeggen, maar het internet valt steeds uit, dus gaan we nog even verder met de rest. Ons Antje had ondertussen honger gekregen en ik heb haar een flesje gegeven in de kerk. Na de dienst kwamen alle vrijwilligsters die Andrewne verzorgd hadden, afscheid nemen. Dat was zo emotioneel. Tranen vloeiden.

 

Deze namiddag zijn we aan het niksen. Antje (en vake deze keer) slaapt in haar bedje (de eerste keer overdag), de "boeties" zijn aan het spelen. Het is nu 29 graden, ook hier niet normaal in de herfst. Morgen gaan we naar Rock-a-Bye House, de place of Safety waar ons Antje heeft verbleven. Wij zijn benieuwd.

 

18:32 Gepost door familie Slachmuylders in Algemeen | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

12 mei

Gisteren was een gezellige drukke dag. ‘s Morgens is Mariëtte ons komen oppikken en samen met Kristien, Ingo en kleine Henry (de Duitsers) zijn we op stap geweest. We hebben echt al een goede band met hen. Na een “happy birthday” voor Franky en een fles champagne van Mariëtte zijn we naar Mowbray Materniteit gegaan. Ons Antje is daar geboren. ’t Was eigenlijk best emotioneel voor ons. Wat ons trof, was dat het daar zo proper is en zoveel bewaking.

 

Dan zijn we naar de Tafelberg gegaan. Met de kabelbaan omhoog en boven op de top met uitzicht op Capetown heeft ons Antje haar lunch gehad.

 

Daarna zijn we naar Green Market Square gegaan, een marktje met souvernirs. Heel gezellig! Daarna nog eens naar de Waterfront, een broodje gegeten en gekuierd langs de winkeltjes. ‘s Avonds bij Louise en Skip gaan eten. Dat was zo gezellig. Louise haar ouders waren er ook en we hebben tot in de laatste uurtjes zitten babbelen. Antje lag al in Louise haar bed en Wout hebben we langs het zijdeurtje naar zijn bed gebracht. Dit is nu eens echt een land leren kennen. We leven tussen de mensen, hier zijn geen toeristen. Op straat en in de winkels worden we aangesproken. Zo kwam de eigenaar van “Woolworths” (supermarkt) naar ons toe, vragen of wij “de Belgen waren”. Hij stelde zich voor en zei dat we alles mochten vragen wat we nodig hadden. We worden hier behandeld als vips!

 

Vandaag in de voormiddag nog eens lui geweest. Om 1 uur is Mariëtte ons terug komen halen om naar een struisvogelboerderij te gaan. Dat was heel interessant. We kregen een hele uitleg, mochten de struisvogels uit onze handen laten eten en op het laatste mochten we zelfs op een zitten. Wie had het grootste ei?

 

Daarna zijn we naar het Bloubergstrand aan de Atlantische Oceaan geweest. Je hebt er hele mooi en dure huizen met een mooi zicht op de Tafelberg, alleen het water is er superkoud.

 

18:30 Gepost door familie Slachmuylders in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

10-05-07

Een dagje niksen

Vandaag niets gedaan. Vanmorgen was het "girls-time": moeke en Antje zijn tot 11 uur in het groot bed blijven slapen. 's Middags naar Mug&Bean gaan eten. We hadden de labtop meegenomen omdat daar een hotspot is. We hoopten zelf aan de blog te kunnen en wat e-mails te versturen. Maar vergeet het, de verbinding was nog slechter dan in ons guesthouse. Dus rest ons niks anders dan langs deze weg nog eens te zeggen aan alle mensen die zo’n lieve berichtjes sturen, dat we dat zo tof vinden. Bedankt allemaal!!!

 

Via Skype hebben we wel gehoord dat Koen Wouters in onze school geweest is en dat de zesdeklassers de eerste prijs gewonnen hebben van een wedstrijd van Plan International. Weer een bewijs dat de Sint-Amandusschool in Malderen zo speciaal is en zo een mooie waarden heeft (een beetje reclame maken, mag wel eens hé!). Hierbij willen we juf An, de directrice, nog eens bedanken omdat ze zo met ons meegeleefd heeft. De manier waarop ze achter ons stond, de begeleiding van onze jongens zodat deze meekonden op dit grote avontuur… dank u wel juf An, juf Lieve en juf Marleen!!!

 

Misschien nog even iets vertellen over het eten hier: vake heeft al een paar keer gekookt: lamsvlees, struisvogel, boerenwors (ja, zonder t). Dat is hier allemaal spotgoedkoop voor ons. We zijn al op restaurant geweest en morgenavond zijn we uitgenodigd bij Louise, onze gastvrouw. Skip (fiançé van Louise) gaat een typische Afrikaanse stoofpot klaarmaken. Dat zien we wel zitten!

 

Ook nog een speciaal woordje van dank nogmaals voor meter Mieke die onze berichtjes op de blog plaatst, Mario voor de technische bijstand voor deze computeranalfabeten en ook aan Ann die haar grenzen zal verleggen in het kantoor…  

 

20:56 Gepost door familie Slachmuylders in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

09-05-07

Antje wil jullie wat vertellen... en moeke ook.

“berichtje van ons Antje”

Gisterenavond heeft moeke mij de eerste keer in bad gedaan. Ik dacht dat het zo meisjes onder elkaar ging worden, maar ik had mijn kleertjes nog niet helemaal uit of er werd op de deur geklopt. Wout kwam binnen. Nog geen minuutje later werd er weer geklopt. Harry kwam binnen. Ik moest lachen. Dan werd er weer geklopt. Vake kwam binnen! Ik schaterde het uit en ineens waren mijn nieuwe gezinsleden allemaal aan het lachen en mij aan het knuffelen. Laat ze maar doen, die zottekes. Wat is er nu grappig aan een klein meisje dat in bad gaat?! Ik heb er enorm van genoten, ze kunnen het, mij een bad geven. Ik heb gespetterd in het water en veel plezier gehad!

 

En nu is moeke aan het woord...

 

Vandaag zijn we naar de rechtbank geweest. Ons Antjes is nu “nen echte Slachmuylders”. Haar grote broers moesten ook hun handtekening zetten op een blad met een stempel van de rechtbank (om te tonen op school). Ons Antje heeft zich voorbeeldig gedragen. Ze kon zich niet wakker houden van de grote vaak. Mevrouw de rechter vond haar een echt "poppie". Na de rechtszitting moesten we poseren voor de Zuid-Afrikaanse vlag en dat was eigenlijk het belangrijkste van alles. Daarna naar de Tyger Valley wat gaan shoppen, lekker gegegeten bij Spur en onze dag was weer omgevlogen!

 

21:31 Gepost door familie Slachmuylders in Algemeen | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

08-05-07

De eerste nacht met vijf

Vannacht hebben we zalig geslapen, alle vijf. Antje moest haar laatste pap hebben om 19 uur, had Ivonne, de kangeroemama gezegd. En daarna gaan slapen… daar had Antje nog geen zin in. We hoorden haar de tweede keer wenen vandaag. Ze kan het dus wel (wenen). Met grote ogen lag ze te kijken in haar bedje: “Hej, mannen, ik ben nog niet moe!” Ja, en wat doe je dan? Terug uitnemen natuurlijk! Wie wil er nu slapen op zo een speciale dag?! We hebben alle vijf zalig gespeeld en van elkaar genoten. Echt gezinsgeluk!

We hebben ook geskyped met oma en pépé, opa en meter, nonkel Gert, tante Mira en de kindjes, Linda, meter Mieke en Carine en peter Giovanni. Maar die had Skype niet goed geïnstalleerd en zo heeft de sukkelaar zijn metekindje nog niet gezien. Wij hoorden hem wel en zo konden we converseren: hij praten en wij typen via de chat.

Om 9 uur werd ons Antje moe en hebben we haar in haar bedje gelegd. Eventjes zoeken om gemakkelijk te liggen en ze was vertrokken. Dan hebben wij heel intiem een glaasje fonkelwijn gedronken.

Deze nacht heeft ze een kikje gegeven. Ik stond direct naast haar bed, maar het was in haar slaap. Om vijf uur had ze honger. Gezellig met een flesje in het groot bed, ander pampertje aan en terug slapen. Een modelbaby!

Om half 8 werd ze wakker, terug een flesje en dan hebben we samen in het groot bed gelegen. De jongens waren ondertussen ook wakker en kwamen er ook in. Puur gezinsgeluk! (ja, ik weet het, ik val in herhaling…)

 

Vandaag is Elzeth al eens komen kijken of alles in orde was  en ze zag ook hoe we van elkaar genoten… We zijn zo blij met ons kleine meisje!

 

Graag willen we iedereen oprecht bedanken voor alle lieve reacties die we al gekregen hebben. Dit doet ons zo deugd.

 

20:24 Gepost door familie Slachmuylders in Algemeen | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

07-05-07

Ze is er!!!!

Maandag 18.30

 

Alles is perfect verlopen deze voormiddag. Een warme en toffe ontvangst door Elzeth, de social worker, die ons naar het kantoor van AFM-Abba-Adoption bracht. Die weg, we zouden het nooit zelf gevonden hebben! Ook een warm welkom van Hilda en Esther. Zij namen onze jongens mee. Zij kregen de primeur. Harry mocht ANTJE opnemen en samen met Wout aan ons geven. Ieder van ons was emotioneel en ontroerd. Dan lieten ze ons even alleen om mekaar te leren kennen. Toen Antje begon te wenen, was Ivonne daar onmiddellijk om te zeggen dat het tijd was voor de pap. Hilde mocht de pap uiteraard als eerste geven. Een intens moment.

 

Toen we thuiskwamen, stond Louise al klaar met cadeautjes voor Antje… en de jongens. Een mooie ballon met “It is a girl” (nieuw voor ons!) en een knuffel voor Antje, Lego, chocolade en zeepblaasbellen. Antje was zo rustig. Louise was verbaasd dat wij kalm en relax waren. ’t Zal de ervaring zijn zeker.

 

Deze namiddag hebben we een wandeling met haar geamaakt naar een klein winkelcentrum. Zij zat lekker knus in de draagzak bij moeke. Toen we terugkwamen, was Louise op zoek naar ons met de honden. Het was al aan het schermeren en Louise was bezorgd.

 

Zo weet nu iedereen dat Andrewne (eigenlijk spreek je uit andrewnej en niet andrewnie) nu officieel Antje zal heten. En nu gaan we rusten.

 

19:43 Gepost door familie Slachmuylders in Algemeen | Permalink | Commentaren (20) |  Facebook |

Ze is er bijna...

Maandag 09.50

 

Vol spanning aan het wachten nu. Eerst langzaam wakker geworden na een toch niet zo goede nachtrust. Hoe zou dat nu komen? Onze laatste keer met vier ontbeten en straks is het Grote Moment!

19:36 Gepost door familie Slachmuylders in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

06-05-07

Uitstap zondag 6 mei

In deze technologische wereld van mp3's, pc's, I-pod's en andere computersnufjes lukt het nog steeds niet om jullie vanuit Zuid-Afrika op de hoogte te houden van ons avontuur. Gewapend met Skype en een dictafoontje plaatst meter Mieke de teksten op onze blog. We kunnen de blog wel bekijken en jullie lieve woorden lezen.

 

Vandaag was weer een stralende dag. Samen met Mariëtte en Ruan en het Duitse koppel trokken we naar Cape Town. We zagen de "Groote Kerk" van Desmond Tutu, de tuin van Jan Van Riebeeck, het House of Parliament en het "Tuynhuis" van de president; onder andere Ladi Di logeerde hier (ons guesthouse is wel een beetje kleiner).

We gingen naar de Bo-Kaap met zijn kleurrijke huizen. Ze zijn zo mooi gekleurd omdat hier vroeger slaven woonden. Toen ze vrijkwamen en zelfstandig mochten gaan wonen, waren ze zo blij dat ze hun huizen zo mooi kleurden.

We beklommen ook Signal Hill, District Six en van daaruit hadden we en prachtig zicht op de Tafelberg. Daarna gingen we naar de Waterfronts waar we een heerlijke namiddag hadden, op een terrasje gegeten, rondgewandeld, winkeltjes gezien en vooral naar de artiesten gekeken. Zaaalig!

En nu is Wout met Reeve, de Golden Retriever van Louise, op de trampoline aan het springen. Echt grappig!

Wij worden zenuwachtig, de pampertjes en de pap (isomil) is gekocht en morgen is the big day. Dan mogen Harry en Wout ons boelke aan ons geven.

Groetjes,

Hilde, Franky, Harry, Wout en ?

 

 

20:48 Gepost door familie Slachmuylders in Algemeen | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |

05-05-07

Technische problemen & laatste nieuws!

Beste bezoekers,

 

Wegens technische internetproblemen kan men in Zuid-Afrika momenteel de blog niet bijwerken, alles is daar voor de rest héél goed. Men is daar goed ontvangen en de mensen zijn er héél vriendelijk. Maandag 7 mei mogen ze om 10:10u. hun dochter gaan afhalen.

Ze zijn wel te bereiken via de internettelefoondienst Skype.

Rest mij in naam van de familie Slachmuylders jullie nog de groeten over te maken.

 

Met vriendelijke groeten, nonkel Bart 

deridder.bart@telenet.be

 

21:02 Gepost door familie Slachmuylders in Actualiteit | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

02-05-07

eindelijk bijna zover!

Nog één keer slapen en het is zover, dan vertrekken we op weg naar ons dochterke. Zoooo lang verwacht en zoooo naar getracht en maandag gaan we ze eindelijk in onze armen kunnen nemen. Ik besef het bijna niet, wij lopen hier alle 4 op wolkjes! Alles is bijna in orde : de suikerbonen zijn ingepakt (danku Carine en tante Carola!), Flipke en Bolleke gaan straks naar hun vakantiebestemming (danku Linda en vooral Maaike, ze zijn bij jullie in goede handen, dat weten we zeker!) De valiezen staan klaar, alle papieren zijn verzameld, ons jongens hebben al een heel deel van hun schoolwerk op voorhand kunnen doen (danku juf Marleen en juf Lieve!) Nu nog kuisen en zien dat we op tijd ons vliegtuig halen. Om 12 u morgenmiddag komt opa ons halen, om 14u25 stijgen we op in Zaventem, om 17u20 in Frankfurt en dan recht naar Kaapstad. Wordt vervolgd!

14:35 Gepost door familie Slachmuylders in Algemeen | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

22-04-07

foto's kaapstad waar andrewne vandaan komt

                                     

13:13 Gepost door familie Slachmuylders in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

20-04-07

berichtje voor mijn zusje

eindelijk is de telefoon gegaan op 12 april de dag tegen zinloos geweld

het wachten duurde ongeloofelijk lang

veel te lang maar nu is ze er eindelijk

alleen kunnen we nog geen foto's op deze blog zetten

ze zijn te groot maar binnenkort kan dat wel ik kijk er naar uit

 

                            harry

 

17:30 Gepost door familie Slachmuylders in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

19-04-07

eerste poging

Hallo allemaal,Wie had dit ooit gedacht? Over een paar maanden was ik nog zo goed als computeranalfabeet, nu heb ik samen met m'n oudste zoon een blog gemaakt. Wat word ik groot...!Op 3 mei vertrekken we eindelijk naar Zuid-Afrika, Kaapstad om onze flinke adoptiedochter te gaan afhalen. Om familie en vrienden op de hoogte te houden, zullen we hier een dagboek bijhouden van onze belevenissen.

16:35 Gepost door familie Slachmuylders in Algemeen | Permalink | Commentaren (16) |  Facebook |