27-05-07

Terug thuis

Na nog een dikke knuffel van Ruan, naar ons vliegtuig gestapt.(Voor een lief vrijgezel meisje, ze zal zelf wel weten wie ik bedoel: dit is een schat van een jongen voor jou, 28 jaar, maar spijtig genoeg aan de andere kant van de wereld)Op het vliegtuig super vriendelijk personeel! Ons Antje en Henry van de Duitsers kregen een bedje om tijdens de vlucht in te liggen. Zalig!!! Ze hebben er deugddoende dutjes in gedaan. Voor ons was de vlucht ook super plezant: filmke gekeken, dagboek bijgewerkt, gewandeld, gebabbeld, lekker gegeten en zalig veel plaats om te zitten. In Frankfurt moesten we overstappen en hadden we een wachttijd van 3 uurtjes. Maar dat ging ook super snel voorbij: naar de Mc Donalds geweest (een feest voor ons jongens), ons Antje gewassen en proper kleertjes aangedaan ('t was "vandoen", 't kind ocharme heeft nl. enorme reflux) en voor we 't wisten, mochten we al instappen. Nog een uurtje vliegen en we landden in Zaventem. En daar wachtte ons een enorme verrassing. Opa ging ons komen halen en we moesten naar de parking gaan, was afgesproken. Maar we kwamen nog maar de bagagecontrole voorbij of we zagen ze staan: EEN HEEL ONTVANGSTCOMITEE!!!En een groot spandoek!!! (dankjewel Gerda en Anouk!!!) Oma en pépé, meter en opa waren er. Meter Mieke en Carine, peter Giovanni, Tamara, Chenko en Janaika,Tant, tante Carola, nonkel Frans en Bart, Annieke en Marc, Ann van 't kantoor met heel haar gezin, nonkel Gert en tante Mira. Dat deed zo'n deugd!!! We willen jullie dan ook allemaal bedanken voor zo met ons mee te leven. Daarmee was 't nog niet gedaan. Toen we thuiskwamen, stond iedereen daar ons op te wachten. En de sloebers hadden ons huis versierd!!! Hier ook weer een mooi bord met een mooie tekst om ons Antje welkom te heten, ballonnen, vlagjes, heel ons huis gekuist, zelfs op onze bedden rozenblaadjes gelegd...Tante Monique en nonkel Willy hadden bloemen gebracht(onze arme nonkel Willy is serieus ziek, maar de bloemen deden ons evenveel deugd, hoor. Verzorg u maar goed!!!) Allé, we vonden het zaaalig. Meter had gauw nog enkele flessen champagne meegebracht en tot in de vroege uurtjes hebben we gevierd. En ons Antje, die zag dat helemaal zitten, ze was helemaal niet moe. Ze heeft geschaterd van 't lachen en ook hier heeft ze iedereen al verleid. Ze heeft ook al getoond hoe graag ze babbelt en iedereen moest steeds met haar lachen. Dat vond ze nog het plezantste! Tot in haar bedje stond ze nog zo zot als een achterdeur. Maar eens ze in slaap was, heeft ze geslapen tot 9 uur, ons flink meisje.Vandaag nog niet zo veel uitgestoken, we hebben onszelf getroost: laat het ons op z'n Afrikaans doen: wat nu niet gedaan is, doen we morgen, voila!

00:10 Gepost door familie Slachmuylders in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

Dat het een verrassing was dat we jullie stonden op te wachten op de luchthaven zagen we meteen aan jullie reactie, tranen van geluk. En Antje die gaf geen kick, rondkijken en lachen. Toen we later nog even bij jullie binnen geweest zijn werd ze van de ene aan de andere gegeven en ook dit vond ze een hele belevenis, zo van: "Wie is dat hier allemaal" en ook hier bleef ze maar lachen. We wensen jullie nogmaals een mooie thuiskomst en héél véél geluk met ONS Antje. xXx

Gepost door: Tante Carola, nonkel Frans & Bart | 27-05-07

Dag allevijf daar in Opdorp,
We hebben jullie dagboek op de voet gevolgd en waren ontroerd door zoveel mooie verhalen.
Welkom thuis in ons Belgenlandje, hopelijk vindt iedereen zijn plekje weer snel, in de zomer komen we heel graag eens dag zeggen en kleineAntje bewonderen.
Lieve groet uit Antwerpen en een lach van Eliah-ke

Gepost door: Erik, Niek, Eliah | 27-05-07

PROFICIAT Beste Hilde, Franky, Harry, Wout en natuurlijk Antje,

Hilde, toen je me maandag belde, dacht ik : och...die zullen kunnen gaan vertrekken....De verrassing was groot toen je zei dat jullie reeds thuis waren met jullie dochter. Ik ben echt heel heel blij voor jullie en leef enorm met jullie mee....alsof ik het terug allemaal herbeleef.
Ik ben dan ook razend benieuwd om Antje te mogen ontmoeten...
Nen dikke proficiat van Marc, Pablo, Rene, Yara en van mij en hopelijk tot binnenkort

Gepost door: Christine Verspecht | 29-05-07

Bokrijk Hoi,

zoals belooft in Bokrijk sturen we jullie een berichtje. Leuk te zien dat met jullie lieve dochter toch alles oké is.
Nu hebben jullie onze gegevens, en kunnen we eventueel contact blijven houden. Als we bij André in 't reisbureau nog eens komen gaan we zeker naar zijn kleindochter vragen.
We eigenlijk bijna familie hé, Geert's schoonbroer Marc Seymoens, is een neef van jullie moeder.
Groetjes en tot binnenkort!!

Gepost door: Geert & Inge | 16-09-07

De commentaren zijn gesloten.